Mijn eerste retraite: een ware hel

Bijgewerkt: jan 4

De locatie is prachtig. Midden in een natuurpark staat een vrijstaand pand aan het water. We worden verwelkomd door een warm duo die deze retraite verzorgd. Ik spreek met een aantal andere deelnemers en voel mij meteen op mijn gemak. Tegelijkertijd bespeur ik ook onrust op de achtergrond: ‘ik heb geen werk… ik geef steeds op… er moet nu actie komen… ik voel mij zo somber…’ Maar, ik weet dat dit de plek is waar ik nu moet zijn.


Eén van de docenten vertelt dat wij deelnemen aan een stilteretraite: niet praten voor 5 dagen. Alleen meditatie, yoga, eten en lezen. Ik voel plotseling een steek in mijn maag, gevolgd door een gevoel van paniek. ‘Stond dit op de website? Hoe overleef ik dit? Wat als ik doordraai? Ga ik dit volhouden?’ Ik neem mij voor per dag te bekijken hoe het gaat en in ieder geval voor één nacht te blijven. ’s Nachts doe ik geen oog dicht en ik word doodmoe wakker. De hele nacht was ik verloren in angstige gedachten.


Ondanks de slechte nacht doorloop ik braaf het programma. De meditaties vind ik doodeng. Ik heb totaal geen ervaring en de stilte is ongemakkelijk. De mensen leken zo vriendelijk, maar ik kan er geen contact mee maken. De yoga is gelukkig toegankelijker en vind ik best fijn. Het eten is echt heerlijk. Ook het weer zit mee. In de pauzes kan ik wandelen in de natuur of genieten van de zon. Het einde van de dag nadert en ik voel spanning om weer te gaan slapen. Gelukkig ging de tweede nacht een stuk beter. Het hoofd bleef wel actief en ik was verre van uitgerust. Toch doe ik de volgende dag weer braaf mee met alle onderdelen van het programma. De filosofie spreekt mij erg aan: er wordt gesproken over de werking van de geest en de manier waarop onze gedachten invloed hebben op onze beleving. Ik begin mij langzaam te realiseren dat de gedachten in mijn hoofd een onderdeel van het probleem zijn. Ook werd mij duidelijk dat mijn gedachten geen feiten zijn en dat ik altijd de mogelijkheid heb om op een andere manier naar een situatie te kijken. Dit zorgde voor opluchting: misschien is er toch een weg uit deze ellende!


De derde nacht slaap ik heerlijk. Ik word uitgerust wakker. Dit keer heb ik zin in de meditatie! De dag vliegt voorbij. Ik voel ik mij intens gelukkig. Ik doe zelfs yoga in de pauzes. Ik voel mij volledig aanwezig op deze plek: alle zorgen over de toekomst zijn verdampt. Ik wil eigenlijk niet meer weg van deze plek…


De laatste 2 dagen heb ik intens genoten van de retraite en ik vertrek met hernieuwde energie richting huis. Het is mij duidelijk: het pad van mindfulness en bewustzijn laat ik niet meer los.

Veel mensen vinden een retraite spannend, en zoals je begrijpt snap ik helemaal wat je bedoelt. Toen ik besloot deel te nemen aan deze retraite zat ik niet lekker in mijn vel. Na mijn afstuderen ging ik werken bij één van de grootste accountantskantoren ter wereld. Ik had moeite met de bedrijfscultuur en werktijden. Toen ik van vermoeidheid in slaap viel tijdens het autorijden richting werk en wakker schrok in de Schipholtunnel, was het duidelijk: hier blijf ik niet. Na een andere tijdelijke baan heb ik besloten vrijwilligerswerk te doen op een boerderij in Zwitserland. Misschien zou ik daar gaan wonen of verder reizen. Wie zal het zeggen? Op de boerderij kreeg ik paniekaanvallen. Binnen 3 weken was ik terug. Ik had geen idee wat ik moest doen. Ik woonde weer bij mijn ouders. Om bij de beleving van bergen te blijven: niets leek mij tegen te houden de top te bereiken en opeens stond ik weer in het dal. In de trein vanuit Zwitserland naar Nederland realiseerde ik mij dat ik op deze manier niet door kon gaan. Het maakte niet uit wat ik deed, gevoelens van angst en somberheid bleven mij achtervolgen. Op mijn telefoon boekte ik spontaan de meditatie retraite die ik hierboven beschreef.

Tijdens een retraite kan je geconfronteerd worden met gevoelens die je liever niet ervaart. In het dagelijkse leven hebben wij voldoende afleiding om onprettige ervaringen te vermijden. Aan de andere kant biedt een retraite ook een oase van rust en de mogelijkheid om echt eens goed op het leven te reflecteren. Mindfulness moet je niet zien als een medicijn dat je één keer inzet om daarna van al je problemen verlost te zijn. Dat is een illusie. Mindfulness vraagt je alleen het huidige moment te erkennen zoals het is, zonder daar een extra schil van lijden overheen te plakken door negatieve gedachten en weerstand. Deze mildheid bieden wij makkelijker naar anderen, maar voor onszelf blijkt dit een hele opgave te zijn. En dat is eigenlijk het grootste geweld dat wij onszelf kunnen aandoen. Voor de twijfelaars die een retraite willen volgen is dan ook mijn advies: doen!


Martin

54 keer bekeken

Aanmelden

© 2020 by TheMindfulFarm.

Details

info@martinmilius.nl

06 485 01 676 Martin

06 249 75 090 Mandy

www.themindfulfarm.nl

Social Media

  • Black Facebook Icon
  • Black Instagram Icon